आदिम वस्तीत
कधीतरी उगवेल सोनेरी पहाट
इथल्या मातीतून
हरित क्रांतीच्या हाकुमीची होईल गर्जना
परिवर्तनाची अ,आ,इ,ई
गिरवली जाईल को-या पाटीवर
या आशेने मी वाट पाहतोय
गोटूलात जोरजोरात ढोल पिटण्याची..
ओस पडलेल्या शाळेत
खुशाल नांदताहेत गुरं-ढोरं
आता नाही ओळखायला येत
ज्ञानमंदिराची उघडी कवाडं
आपला धुळका काळाकुट्ट फळा
तसाच आहे शाबूत
पांढ-या खडूची वाट पाहत...
मास्तर
दंडकारण्यात
मोजून दोनच दिवस
तुम्हाला पाहतोय झेंडा फडकवतांना
गोंगलू, बुकलू, मोड्डीला
माहीत नसणा-या कुठल्याशा सणाला
चाॅकलेटचा प्रसाद देताना...
- अविनाश पोईनकर
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें