नेहमीच शहानपणाचे बाँम्ब
त्यांच्या मुखातून फुटत होते..
फुग्यात हवा भरतांना
ते तसेच फुगत होते..
राजकारणाच्या बेताल चर्चा
जगण्याचा डामाडोल
कोण लुटताहेत कुणाला
कोण पिटतोय ढोल..?
आणि
शेवटी खरे ठरले
पोपटपंची
दिवस आले...
क्रांतीच्या तप्त भाषा
बंदुकिच्या धाकाला शरण
एवढाच जगालाय पुरे
तुझं ठिकयं हरलेलं मरण...
-अविनाश पोईनकर / 7385866059
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें