माझ्यातली कविता, कलावंत, हळवा माणूस..
तुला कधीच पटलो नाही मी
तू कधीच केली नाहीस माझं कौतूक
कधीच उघडून बघितलं नाहीस
माझ्यातलं संवेदनशील मनाचं पुस्तक

तू जगत आलीस एकाकी
तसं एकाकी समजू लागलीस तुझं जग
तू खपलीस, धडपडलीस, शिकलीस
म्हणून खंबीर होत गेलीस प्रत्येक वळणावर..

तू हुंदक्याचं केली नाहीस कधी भांडवल
आणि मी चुकत गेलो तिथेच
तू वाचत गेलीस माणसांना
आणि मी वाचत सुटलो पुस्तके..

तू कधीच मिरवली नाहीस चारचौघीत
आणि मी फुलांच्या गर्दीत बेधूंद
तू अव्यक्ततेतून गुंफत गेलीस माळ
आणि मी अभिव्यक्तीचे पिटत गेलो कंगोरे

तू वाढलीय साहित्याच्या आवरणात
मग तुझ्यातूनच का हरवत चाललंय साहित्य ?

-अविनाश पोईनकर

============================

(4 APRIL 2018)